4.000 Km door Oost Europa

Al heel lang leefde bij mij het idee om een grote tocht van 1 á 2 weken op de motor te maken.

Zeker sinds ik een Yamaha XJ900 heb speelde dit door mijn hoofd.

In April 2005 stelde ik aan Josien, mijn vrouw, voor dat ik dat graag wilde.

Zij deed de suggestie om dit niet alleen te doen maar met Aart, haar broer ( mijn zwager). Aart heeft een Moto Guzzi California van een paar jaar oud, dus dat moest kunnen.

Op een familie feestje stelde ik dit voor aan Aart. Na een nachtje slapen ( ik overviel hem natuurlijk) was hij erg enthousiast.

De volgende dag heb ik meteen een route-beschrijving gemaakt voor 70 % en die naar Aart verzonden met het verzoek er eens naar te kijken en mogelijk af te maken omdat Josien en ik nog eerst een maand met de caravan (zonder motor) naar Frankrijk op vakantie gingen. Ik ben bijna 62 jaar en hoef niet meer te werken.

Terug van vakantie heb ik meteen met Aart contact opgenomen, een afspraak gemaakt en in samenwerking de route kompleet en gecorrigeerd afgemaakt.

Eerst nog even een grote beurt bij uiteraard Bob Hollander die zeer nauwkeurig echt alles controleerde, adviseerde om te vervangen en de motor als nieuw weer aan mij overdroeg met nieuwe banden, remblokken, koppelingskabel, motorolie, remolie, bougies, filters etc. De motor liep toen perfect en stuurde weer zoals het hoort.

Een groot genoegen en veel vertrouwen om aan de reis te beginnen.

Aart en ik wilden allebei wel direct vertrekken, ik wilde echter mijn verjaardag nog vieren op zaterdag 2 Juli zodat we Zondag 3 juli konden gaan.

De route in grote lijnen

In grote lijnen was de route :

Zeist ( Aart alleen ) ’s-Hertogenbosch – Arnhem – Emmerich – Kalkar – Meschede – Erfurt – Jena – Dresden – Wroclaw – Katawice – Krakow – Rzeszow – Presov – Roznava – Zilina- Hradec-Kralove – Liberec – Praha – Karlovy Vary – Würzburg – Worms – Bitburg – Vianden – Bastogne – Luik – Maastricht – ’s-Hertogenbosch – Zeist (Aart )

Totaal voor mij 4414 Km en voor Aart kwam daar nog 120Km bij. We hebben zoveel mogelijk over doorgaande provinciale wegen gereden en alleen de snelweg genomen als het niet anders kon.

We hadden ieder ’n snel opzetbaar koepeltentje bij ons en wat kookgerei.

Zondag 3 Juli 2005

Aart was om ± 10.00 bij mij, na een kopje koffie werden we om 10.30 u door Josien en Aart’s vriendin Marjet, uitgezwaaid.

Op naar Arnhem, Emmerich etc.

Door een golvend gebied rijdend hadden we na 319 Km om 16.30u een camping gevonden aan de Mölyessee bij Soest.


Bepakt en bezakt klaar voor vertrek

Aankomst eerste camping

We hebben zoveel mogelijk de drukte van de Duitse steden omzeild. Gelukkig hadden we mooi weer. We hadden afgesproken dat we dagelijks vanaf 4 uur  de eerste de beste camping zouden nemen. Half vijf: camping gevonden, aan een gezellige recreatie-plas. Even bijkomen, tent opzetten en een pilsje op het terras en het is alweer etenstijd. Wetende dat Zondag de winkels dicht waren, hadden we van huis macaroni etc. meegenomen. Na het eten nog een wandeling naar de plaats Soest en weer terug, een vermoeiende dag en vroeg naar bed.

Maandag 4 Juli

Aart werd ‘s morgens al vroeg wakker (6.30). Om 8.30 van de camping na ontbijt (verse broodjes met jam van thuis en Nescafé). Mooie rit door het Sauerland, om vier uur snel een camping gevonden in Marhsuhl aan een meer.  Motor rijden is toch wel vermoeiend, vandaag 341km.

We hadden afgesproken dat we ons houden aan :

Max snelheid is de max

Aart rijdt voor, hij heeft een kaartlees-rol (ik draag ’n leesbril maar had de route in grote letters uitgeprint en in mijn tanktas gedaan).

Veiligheid voor alles

Elkaar in het zicht houden

Dit betekende dat we vele stukken, als het verkeer dit toeliet, 60km per uur reden, of anders niet harder dan 80. Heerlijk ontspannen. Ook deze dag lagen we om 10.00 uur in bed.

Dinsdag 5 Juli

Ons ritme van opstaan, ontbijt en van de camping vertrekken neemt over het algemeen 2 uur.

De hele dag was het koud. Dat was bij het opstaan al te merken. Extra kleding aan. Geen regen maar wel een natte weg. We duwden de bui voor ons uit. De overgang naar voormalig Oost-Duitsland was duidelijk zichtbaar. De wegen waren of spik-splinter nieuw, of al 30 jaar niet meer onderhouden. De huizen in beduidend oudere staat. Auto’s als in West-Duitsland.

Rond 4 uur weer op zoek naar een camping:

De eerste die we tegen kwamen was een Jeugdherberg. Dat leek ons wel wat, lekker warm, lekker droog, we moesten echter lid worden + overnachten was voor ons €70,- , dus geen optie. Gelukkig zagen we 20 min. later een camping bord. De mijnwerkersvakbond had in het grijze verleden een vakantie-terrein aan een meer ingericht voor hun leden met veel “Datscha’s”  . In hedendaagse tijd was dit nu een camping geworden. Bij de plaats Rochlitz, camping “PAHNA”. Na 227 km in slecht weer was dit helemaal goed.


Weimar

Camping PAHNA

Woensdag 6 Juli

’s Morgens om  half acht wakker, Gras, tent, schoenen, sokken (van gisteren) en handdoek waren nat, de zon scheen echter. Ontbeten met Nescafé en bananen die we gisteren cadeau kregen bij de boodschappen. Om 9.15 u van de camping.

Dresden bezocht. Zeer zeker aan te raden. De oude binnenstad die aan het eind van de Tweede wereldoorlog verwoest is, wordt weer helemaal in oude stijl opgebouwd (door Nederlandse aannemer Kondor Wessels ). Eerste kaart verstuurd.


oto van poster over de herbouw

Dresden

Door naar Polen. Nog nét in Oost-Duitsland een hotel met camping vlak bij Görlitz, (grensplaats). Deze eigenaar wilde snel rijk worden. We vroegen uiteraard naar de prijs. Hij sloeg aan het rekenen: € 11,- en na enige aarzeling, maal twee. We hadden geen keus maar wisten wel dat deze accommodatie deze prijs niet waard was, maar na 257 km en na 6.00 u  wil je wel!

Elke dag zouden we naar het thuisfront een SMS sturen waar we zaten. Aart zijn telefoon moest opgewaardeerd worden, dat was echter vanuit het buitenland onmogelijk. Dank je wel KPN, kan dit niet klantvriendelijker (waarschuwing) . Dan maar met mijn telefoon. Kan ik wél opwaarderen? We zien wel.

Donderdag 7 Juli

Nu was ik vroeg wakker om 7.00 u al op. De zon scheen, dus handdoek en tent zodanig gehangen dat ze nog even droogden. We hadden niets te ontbijten, dus zonder ontbijt de Poolse grens over. Zonder problemen. Eerst pinnen. We zagen algauw een Mc. Donald waar we konden ontbijten.

We hadden ervoor gekozen om niet de weg Berlijn-Warschau te nemen omdat de route al behoorlijk verwesterd is, 200 Km zuidelijker is alles nog origineel. Als je Polen in rijdt merk je dat meteen, alles is verouderd, “Russische” woonblokken, de oude collectieve winkels, wegen nieuw of zeer slecht.

Polen rijden heel bijzonder: zij hebben maar één doel en dat is INHALEN. Strepen, tegenliggers, bermen, snelheidsbeperkingen, motorrijders: ze zijn niet in tel. Ze rijden je linker buitenspiegel er desnoods af. Oplossing: zodanig links op de rijbaan rijden zodat ze je niet binnenwaarts kunnen passeren, in de spiegels kijken en op het laatste moment je veiligheid nemen door naar rechts te gaan.

Tijdens de lunch regende het: in een  “Restaurant” met 3 tafels en 12 stoelen een lokale lunch besteld door aanwijzen en ja knikken. De rest van de dag was zonnig.

Om 6.00 u, na 1,5 uur zoeken, een camping gevonden: “Datscha’s” en een midden terrein. De “Hausmeister” bood ons een “Datscha” aan: Schone lakens en duizend vliegen. Wij hebben maar gauw weer ons tentje opgezet. Camping had al 3 jaar een ANWB stempel ??

Alles weer gedroogd in de zon. Pilsje op het terras van de camping, €0,50 voor een halve liter bier! Eten hadden we al gekocht, er is overal ’n Lidll, Aldi of iets dergelijks.

Op de camping werd een kampvuur voor ons gemaakt, konden we lekker doordrogen. Die avond is het laat geworden, het bier was lekker.


Potje koken

Lekker doorstomen

Vrijdag 8 Juli

Beide niet vroeg op, 8.15 u. Ontbijt aan de camping-bar van een aardige mevrouw: Zij riep van alles. We kozen voor het eerste dat ze riep:  “Flaki”, dit was dus een groentesoep met stukjes maag (pens?) er in. Dat was één keer maar nooit meer, maar de koffie was goed. Binnen zaten ze al aan het bier.

Vol zon, handdoek droog, hele dag in de zon gereden. In Tarnow na 250 Km een zeer goede camping gevonden.

Douchen en nu maar eens verschonen, het weekend begint.

Marjet, de vriendin van Aart, had een goed idee: Kraskaart in Nederland kopen en nummer per SMS doorzenden. Arme Aart, het werkte niet. KPN had er geen zin in.

Normaal kan ik mijn beltegoed overal opwaarderen met mijn creditcard maar ABN-AMRO had mij ondertussen een nieuwe creditcard gegeven en de oude geblokkeerd. Vodafone kent alleen mijn oude creditcard, heeft geen contact met de banken, dus was er niets op te waarderen. Gelukkig haalde Josien bij A-H een kraskaart en SMS’te de opwaardeercode naar mij. Eureka! Vodafone liet het opwaarderen wel toe. We waren weer gered!

Zaterdag 9 Juli

Vroeg op, 7.15 u. Het was mooi weer,hadden alleen jus-orange als ontbijt. Na 30 km: Tanken en ontbijten bij het benzine station. Dame zag het helemaal zitten en stal de show door broodjes met boter, kaas en tomaat te maken, perfect.

Om ± 13.00 u de grens met Slowakije gepasseerd. Weer gepind om lokaal geld te krijgen. Via de prijs van benzine ingeschat wat de wisselkoers is (één liter benzine is €1,- ).

In dit deel van Slowakije een camping vinden is een vak apart. Er is absoluut geen toerisme, in een grote stad een ansichtkaart kopen is onmogelijk. Eureka, om 3.00 u een klein bordje “camping”. Na wat draaien en zoeken vonden we ’n goede maar eenvoudige camping in Kosice. Wel vroeg, maar hebben is hebben. Toch nog 310 km gereden

Uitpakken, genieten van de zon, boodschappen doen en dan de dagelijkse SMS naar de achterban.

In Kosice was een Carrefour , ‘n groot Frans warenhuis. Het was zaterdag, dus verwendag: reeds gebraden kip met reeds gebakken aardappelen en natuurlijk ook wat groente: Opwarmen, biertje en port, Ad en Aart erbij. Wie maakt ons wat! Onderhand was het gaan regenen, wat ben je op de motor en bij kamperen veel met het weer bezig, maar er waren banken, ‘n tafel en een luifel. Dus daar eten en drogen voor zover het gaat. De hele nacht heeft het geregend. Om 8.00 u naar bed voor je zaterdag avond!


Eten en drogen onder de luifel

Mooie camping tussen de Datscha's

Zondag 10 Juli

Vandaag voor de verandering ontbijt op de camping. Gisteren brood en jus-orange ingekocht. Dit werd een regenachtige dag met slechte wegen. We zijn van de geplande route door een bergachtig gebied afgeweken, dat leek ons met dit weer niet zinvol. Dus wat zuidelijker over Lucenec naar Zvolen en Nitra. Onderweg in een restaurant gegeten. We kregen een menukaart die ook in het Duits was, dus we kregen wat we wilden! Na 440 Km, halverwege Bratislava en Trencin in Piestany een camping gevonden. Al met al een lange en vermoeiende rit, ook was ons geld op, Aart kon nog net tanken. Gelukkig deed de Bankomat het nog. Tent opzetten, bed gemaakt, SMSen, en om 7.50 u een biertje op het terras.

Maandag 11 Juli 

Om 7.45 werd ik wakker. Aart was al lang op en bezig zijn olie op peil te houden.

Ik schrijf niets over de motoren omdat de XJ900  probleemloos rijdt en de Guzzi als hij regelmatig wat extra olie krijgt en wat meer benzine dan de XJ, gewoon door buffelt. Alleen had ik wat zadelpijn, voor de rest was het heerlijk genieten van het rijden en de omgeving. Dit keer geen ontbijt en om 8.30 u van de camping.

De grens met Tschechië was nog 60 Km te gaan. Geld was weer eens op, de benzine bijna ook.

Aan de grens bij het wisselkantoor onze resterende zloty’s (PL) omgezet in CZ Kronen en we konden weer tanken en ontbijten om 10.00u.

In Tschechië was het weer mooi weer. Het land is duidelijk rijker dan Slowakije.

Om 4.00 u na 340 km een camping gevonden in Hadrec-Kralove met restaurant. De laatste bui kregen we 20 min. voor de camping dus alles was intussen droog gewaaid.

Dinsdag 12 Juli

In Hadrec-Kralove zaten we eindelijk weer op de route. In Polen hadden we een poster gezien van een bijzondere toren in de plaats Liberec en besloten dat we deze wilden zien. Dus om 9.15 u op naar Liberec. In Liberec kaarten naar huis gestuurd, daarna de weg gevraagd naar de toren, deze was nog verder.
De toren “Ještěd “ is een restaurant met uiteraard de nodige antennes voor telefoon etc. Ze waren hem aan het restaureren wat ook hard nodig was. De toren staat op een 1012m hoog en is helemaal met de motor te bereiken. De laatste km van de toegangsweg hebben we gelopen. Goed voor de conditie! Goed en mooi uitzicht rondom, tot Polen aan toe.Via een mooie zonnige 4-baans weg naar Praag op zoek naar een camping waar vandaan we met het openbare vervoer de stad in konden.
We wilden twee nachten in Praag blijven. Na lang en warm zoeken, gestopt bij een VVV annex reserverings bureau. Deze dame was zeer actief voor ons. We moesten voor de eerste nacht 700 CZ Kronen aan haar betalen en kregen een adres (met waarschijnlijk ook een provisie voor zichzelf). Ze had groot gelijk, vlak bij haar kantoor ontdekten we later dat er ook twee campings waren, maar we moesten de hele stad door want we hadden reeds betaald, overigens een prima camping, door jonge enthousiaste mensen gerund.
We konden tramkaartjes bij ze kopen, onze motoren gingen overdekt achter slot en ’s-nachts was er een nachtwaker, prima voor elkaar. Vandaag 272 Km gereden. SMS time en daarna….
Nog even de stad in met de tram: eten op een terras in Praag heeft ook zijn bekoring.


Liberec centrum

Ještěd

Woensdag 13 Juli

De motoren hadden een rustdag. Met de tram naar Praag-centrum en eerst een ontbijt gezocht. Stad bekeken, met het toeristen treintje een rondrit door de stad gemaakt, op een terrasje gezeten, gegeten etc. Een zeer vermoeiende dag. Om 10.00 ’s-avonds weer op de camping, een afzakkertje en naar bed. Om één uur werd ik wakker voor de natuurlijke zaak en realiseerde mij dat ik geen SMS had verstuurd. Dat was wel de afspraak. Dus alsnog, alles weer goed en verder slapen en het thuisfront ook gerust.


Praag

Praag

Donderdag 14 Juli

Motoren uit de stalling gehaald en om ± 9.00 u de camping af gereden. Ons geld was weer eens op, geen Bankomat in de buurt dus was er ook geen ontbijt. Buiten Praag zijn de pinautomaten dun bezaaid. Pas na 100 km een automaat gevonden. We konden weer benzine tanken en uiteraard ontbijten. Nog een klein eindje en we waren in Duitsland, bij de grens geen controle, we zagen er waarschijnlijk toch wel netjes uit.

De route had ik op nogal oude kaarten uitgezocht. Inmiddels was er een stuk weg vervangen door een autobahn, maar gelukkig, voor Bamberg was daar weer onze oude vertrouwde twee-baans weg. In Bamberg vonden we een camping aan rivier de Regnitz. Totaal 363 km gereden.

Tent opgezet, boodschappen gedaan en dan even bijkomen op het terras.

Mijn beltegoed was weer eens op, maar via de telefoon van de camping kon ik Josien informeren, zij  haalde weer een kaart bij A-H en SMSte de code. Alles deed het weer.

Vrijdag 15 Juli

Alweer vroeg de camping af. Rijdend door een bosrijke glooiende omgeving via Würzburg en Worms een camping gevonden in Wolfstein bij Kaiserslautern. Deze camping wordt beheerd door Nederlanders en is dan ook behoorlijk Nederlandstalig. Wel de duurste: € 22,70 voor onze twee motoren. Toch weer 397 km gereden. Een flink eind met al die “Umleitungen”

Zaterdag 16 Juli

Laatste etappe naar huis: Om 9.15u de camping af ontbeten en wel. Via Trier, Vianden, Bastogne, Luik en Maastricht. Na 518 Km om 18.00 u weer veilig en voldaan thuis.

Dit was voor mij een bijzondere ervaring: Al motorrijdend dit gebied verkennen en weer in een tentje op de grond (wel met luchtbed) te slapen.

Ik hoop nog veel van dit soort ritten te kunnen maken,

Ad Uljee

ad.josien@versatel.nl


XJ bij vertrek

Thuiskomst
Laatst gewijzigd:
15-05-2017: Kalender