Onze zomer-vakantie-belevenissen/"brokken" in zuid frankrijk.

Eindelijk in augustus is het dan zover en kunnen we van een welverdiende vakantie gaan genieten waar we al weken, zo niet maanden, naar uit zitten te kijken. Yammie, auto en aanhanger hebben een grote beurt gehad en zijn in 'top-conditie', dus aanhanger achter de auto , motor erop, bagage erin en gaan met die banaan.

Bij Woerden toch maar gestopt om de gevulde topkoffer achterop de motor te monteren. Doordat deze het verst naar achter zit en zelfs iets buiten de aanhanger uitsteekt is dat DE manier om de kogeldruk van de combinatie te be´nvloeden. Het geheel stuurde meteen een stuk prettiger.

Dan vervolgens in ÚÚn ruk over de route du soleil (waar dan?, ook hier regen!) naar zuid Frankrijk, want onderweg overnachten en de eerder genoemde combinatie een nacht ergens parkeren zien we niet zo zitten. Weet iemand misschien een betaalbaar hotelletje niet ver van de snelweg met een garage en/of afgesloten binnenplaats?

We gaan dwars door het centrum van Lyon in plaats van de A46 ringweg te nemen. Gaat best een stuk sneller als alles mee zit, want als er iets in de tunnel in het centrum van Lyon gebeurd is dan kun je het wel schudden. Daarna bij Montelimar en Orange diverse files ten gevolge van de drukte en/of kleine aanrijdingen. Na circa 15 uur onderweg eindelijk in Olonzac aangekomen. Dit lukt alleen in deze korte tijd omdat het op de peage (lees: tolweg) is toegestaan met een aanhanger 130 km per uur te rijden en ook mijn meissie er een paar honderd kilometer voor haar rekening neemt. Omdat de bagage wagen (= motor plus aanhanger) minder dan 500 kilo weegt betalen gewoon het tarief van categorie 1 (personenwagens), dus de laagste prijs.

We zitten dan voor de vijfde achtereenvolgende keer in het gebied van de Langedoc/ Minervois. Van hieruit zijn ook de Haute-Langedoc, het kustgebied Narbonne/ Perpignan/Nimes, de Franse en Spaanse PyreneeŰn en niet te vergeten Le Pays De Cathares, dat is een verhaal apart, goed te bereiken/bestrijken, zeker met gebruik van Yammie.

Ook dit keer weer erg veel warmte (tot meer dan 36 graden in de schaduw) veel wijn, iets regen en zwemmen in meer of zee. De wijn halen we bij de cave in het dorp met 10 of 20 liter "vracs" of bidons. De prijs ervan is circa Fl.1.60 per liter en vooral de rose smaakt, als ze uit de koelkast komt, meer dan voortreffelijk. Het zal dan ook niemand verbazen dat we bij thuiskomst meer dan 50 liter rose als bagage hadden meegenomen. Ook alle lege wegwerp mineraalwater flessen van afgelopen drie weken worden er mee gevuld.

Nu zou ik een uitgebreid verslag kunnen gaan geven van wat we allemaal hebben gedaan in die weken, maar ik beperk me echter tot de zaken die met Yammie te maken hebben want daarin zijn we immers allemaal ge´nteresseerd.

Brokkenrit 1

We zijn al diverse malen naar de Pic du Nore in de Montagne Noire geweest om van het mooie uitzicht te genieten maar iedere keer is het er nevelig of zelfs zeer mistig. Dus dan maar eens echt vroeg op stap. Als maar slingerend erheen, even een stop voor een foto van de zonnebloemen, en rijden (het aantal bochten is niet te tellen) maar weer. Bij helder weer blijkt het dus echt een schitterend uitzicht te zijn.

Daarna op de weg van Mazamet naar St.Pons met een snelheid van ongeveer 100 kilometer per uur gebeurde het: heb vanuit mijn linker ooghoek nog een bruine "flits" waargenomen en in een reflectie het stuur extra stevig vast gegrepen en pats, boem! Na een enorme slingerbeweging voel ik mijn meissie nog achter me, in de linker spiegel is een krauser koffer en asfalt te zien, in mijn rechter spiegel de blauwe lucht, mijn linker voet "schreeuwt van pijn" en die van mijn meissie heeft ook een opdonder gehad. Vijftig meter verder staan we langs de kant en kijken elkaar verbijsterd aan:

WE ZIJN ER NIET AFGEVALLEN! WE ZIJN OVEREIND GEBLEVEN !

Schade? Ja, auw ik kan niet op mijn linker voet staan? Schoen uit, kijken? Nee stel je voor dat ik hem niet meer aankrijg! Yammie? Knipperlicht links voor bengelt aan de draden, drie scheuren en een gaatje in de onderspoiler, voorspatbord gescheurd en overal stront en bruine haren van drie tot vier centimeter lang. Wat heeft er zich tussen voorwiel en motorblok (je kunt het je echt niet voorstellen) door geperst en leeft het nog? Kijken is er niet van gekomen want lopen is een crime. Maar onze vakantie kan nu niet meer stuk want het had veel erger kunnen aflopen.

Nadat we het knipperlicht hebben vast getaped terug naar de gehuurde caravan. Had ik vroeger niet een motor met het schakel pedaal aan de rechter zijde? Ja dat was die Duc 350 waar we zoveel aan gesleuteld hebben.

Enfin, badslippers moeten kopen om te kunnen lopen en met de gsm de huisarts gebeld. Niets gebroken, wel enkele weken later twee teennagels kwijt. Na een week loopt het al het weer een beetje en kunnen de lichtgewicht bergschoenen voorzichtig aan worden getrokken. Ondertussen met seconde lijm het spatbord gelijmd (is tot nu toe vast blijven zitten), onderspoiler eraf gehaald en de stront verwijderd (bah, de wespen kwamen erop af) en heb verder geen schade geconstateerd. Het geheel met tape en lijm verstevigd en weer gemonteerd.

Brokkenrit 2

Andorra, nog nooit geweest, maar nu op haalbare afstand van circa 250 kilometer. Mooie route uitgestippeld over allerlei kleine weggetjes en uitgeschreven op de reeds vele malen geroemde route rol. Blijkt ook nu weer fantastisch te werken want je hoeft geen enkele keer onderweg een kaart te raadplegen.

De toeristische (nederlandstalige) informatie over Andorra die we vanuit Brussel kregen opgestuurd is een uitkomst. Even een dag te voren met de gsm een hotel in Ordino boeken en rijden maar. Fantastische rit erheen, maar wel een dag onderweg. De gemiddelde snelheid lag rond 35 a 40 kilometer...

Het laatste stuk van Frankrijk is heel anders dan dat je verwacht want het is er erg groen en toen we over de D613 van Quillan naar Belcaire reden moesten we zelfs even aan Tirol denken. Tijdens de afdaling aan de franse kant van de pyreneeŰn reden we een heel eind achter een franse XJ met zijspan aan. Zelfs een driewielertje voor de kleine zat er achter op gebonden.

Maar ja toen die klim naar Andorra! Afzien was het! Op de omhoog lopende steile tweebaans weg vol met haarspeld bochten staat een bijna stilstaande file van meer dan twaalf kilometer. Stilstaan op een helling met twee personen en een drietal gevulde koffers en een eerder genoemde voet is niet prettig. Dus groot licht aan, iedere keer maar een paar auto's pikken en af en toe vol het gas erop, uitkijken, omkijken, passen, meten en invoegen. Tot onze verbazing werkten praktisch alle, meestal franse, automobilisten mee als ze je zagen aankomen. Alleen met autobussen en vrachtwagens als tegenligger is het extra uitkijken. Totdat bij een van de vele stops de motor afsloeg met ingetrokken koppeling(?). Na bijstellen van de kabel met een erg happerige en moeilijk te doseren koppeling als nog Ordino bereikt.

Winkelen in Andorra in het hoogseizoen moet je dus NIET doen. Het ziet zwart van de toeristen en in het weekend komen daar nog eens hele horden fransen bij die over de grens goedkoop willen winkelen. Je raakt zelfs je motor er niet kwijt. Op het trottoir parkeren is er NIET toegestaan. In de stadjes, vooral in Andorra la Veilla ziet het letterlijk en figuurlijk zwart van de mensen. WEL doen is de natuur bekijken in de toeristische winter vakantie oorden want daar is nu geen hond te bekennen. De natuur is er schitterend. Wel is het hier gemiddeld vijf tot tien graden "kouder" dan op ons eigen stekkie in de Minervois en kan het hier behoorlijk onweren en regenen. Dit is voor het eerst dat we de regenoveralls te voorschijn moeten halen . . .

Yammie heeft merkbaar moeite met de ijle lucht daar hoog in de bergen. De koppeling blijft happerig en zal wel te heet geweest zijn. De weg terug naar onze uitval basis in Olonzac verloopt goed ondanks de koppeling met gebruiksaanwijzing.

Brokkenrit 3

Daar de koppeling het blijft "doen" wordt Yammie gewoon iedere dag gebruikt. Alleen bij steile hellingen omhoog schiet soms plotseling het toerental omhoog als de koppeling gaat slippen.

Dus plannen we weer een dagtocht richting kust gebied: Beziers, Pezenas, Sete, Cap d'Agde, Valras-Plage.

Daar we dit maal gezien de afstand voor stukken snelweg hebben gekozen blijven de jet-helmen thuis en gaan de integraal helmen mee want dat is veiliger in verband met het vele rond vliegende ongedierte. Praten onderweg gaat moeilijk dus schermpje even omhoog om wat te zeggen en ja hoor een wesp in de helm en twee steken in de bovenlip. Stoppen, helm af en uitknijpen. Gelukkig een normale wesp van het nederlandse formaat; ik moet er niet aan denken als er een van die grote jongens of een Frelon op bezoek was gekomen. Vlug naar de apotheek in het dorp. Shit, tussen twaalf en twee is alles gesloten. Lip wordt dikker en dikker en praten steeds lastiger. Misschien is er in Lezignan-Corbieres, is een redelijk grote plaats, wel iets te vinden? Nee dus.

Zit ik aldaar op een terrasje bij het station met een koud glas bier tegen mijn lippen gedrukt. Zit dus eigenlijk voor gek daar. "Schat zoek eens op in ons boekje 'wat en hoe Frans' hoe ze hier ijsblokjes noemen? Glacons?" (hoe maak je het slingertje onder de c in wp 5.1?)

Goed na een tiental glacons verbruikt te hebben en te veel bier maar terug naar de caravan. Dan de geplande toer volgend jaar maar maken. Maar geen dikke lip meer ook al voelde het nog steeds aan alsof de tandarts hem verdoofd had.

Wie heeft er goede ervaring met een intercom en geeft ons eens een demonstratie?

En tot slot hoe het met Yammie verder ging:

Die heeft dus nieuwe koppelingsplaten gekregen: acht stuks gevoerd en zeven stuks van staal en een zijdeksel pakking natuurlijk. Door tijdens de reparatie de xj op de zijsteun te zitten bleef de olie op zijn plaats en werd niet vervangen.

De kosten:
8 gev.platen 121.26
7 st.platen 67.45
1 pakking 13.56
arbeid 65.00

De oude platen, die ik als souvenir bewaar, zien er inderdaad niet uit. Een aantal van de stalen platen is blauw tot zwart verkleurd. De gevoerde platen zien er deels gesinterd uit. Advies: stel je koppelingshendel zo af dat het net een beetje speling heeft en de kabel net niet strak staat. Die fout maak ik niet meer.

Yammie staat nu nog te wachten op het nieuwe plastic. Dat gaat er ergens in maart/april wel op als het niet zo koud meer in de stalling is.

De aanschaf kosten ervan (zonder striping erop) vielen me eigenlijk best mee:
spatbord kaal 120.25
onderkuipje kaal 213.50
knipperlicht 62.75

Nu alleen nog een paar clubstickers versieren om op het onder-kuipje te plakken.

Tenslotte een ieder veel Yammie kilometers toegewenst en dat we allemaal zonder schade naar 2000 mogen toeren.

Laatst gewijzigd:
15-05-2017: Kalender